Եվ այսպես, սկսվեց երկրորդ կուրսը։ Ես ավելի մոտեցա իմ երազանքին, բայց սկսեցի մի քիչ վախենալ։ Ուլյանայի հետ պայմանավորվեցինք, որ կգնանք ձեւակերպվելու Ամանորից հետո, քանի որ պետք է իմանայինք, թե երբ ենք քննություններ հանձնելու ամռանը եւ, համապատասխանաբար, որքան շուտ կարող ենք թռչել։ Իմ արտասահմանյան անձնագրի ժամկետը լրացել էր, եւ ես ոչ մի կերպ չէի կարողանում ինձ ստիպել այն վերաձեւակերպել։ Բարեբախտաբար, ինչ-որ տեղ կարդացի, որ կարելի է ձեւակերպվել նաեւ առանց դրա, իսկ հետո բերել մինչեւ փետրվար։ Դրանով էլ հանգստացա։

Եկավ դեկտեմբերը, եւ ես իմացա ապշեցուցիչ նորություն. Ուլյանան նոր է ձեւակերպվել։ oO Ես, իհարկե, հիստերիա սարքեցի (դե, ես սիրում եմ այդ գործը) այն թեմայով, թե ինչպես կարելի է այդպես անել, ինչ անեմ հիմա, ինչպես միասին մեկնենք, եւ շատ ու շատ բաներ հիշեցրի անցյալից ;) Ես պետք է ամեն ինչին բարոյապես պատրաստվեմ, իսկ այստեղ ինձ փաստի առաջ կանգնեցրին, որ նա մինչեւ շաբաթվա վերջ պետք է վճարի, եւ ես կարող եմ նրա հետ գնալ ձեւակերպվելու։ Կռվեցի մայրիկիս հետ, քանի որ նրան էլ էր ժամանակ պետք բարոյական պատրաստության համար։ Բայց, այնուամենայնիվ, ինձ գումար հատկացրին, եւ ես հաջորդ օրը գնացի ձեւակերպվելու։

Մոսկովյան IEC-ը, իհարկե, չափազանց զվարճալի է։ Երբեք չեմ մոռանա, թե ինչպես էր Վանեչկան ստուգում իմ անգլերենի մակարդակը։ Արդյունքում ես նրան այնպես պատասխանեցի, որ երեւում էր, թե ինչքան երկար էր նա դա մարսում ;) Մի՛ մտածեք, անգլերենս բավականին լավ է՝ անգլերենի մասնագիտացված դպրոց, միասնական քննություն՝ 98 միավոր, համալսարանում էլ խնդիրներ չեմ ունեցել, գումարած՝ դեսպանատան հարցազրույցին զուգահեռ պատրաստվում եմ BEC Vantage սերտիֆիկատի քննությանը (հանձնելու եմ նաեւ մայիսին, հետաքրքիր է, թե որը կլինի առաջինը)։ Բայց այնտեղ աշխատողներից կարող եմ առանձնացնել միայն Ժենյային, ով մեծ խելոք է. եւ՛ իմ բոլոր հարցերը կլսի, եւ՛ ամեն ինչ հարյուր անգամ կկրկնի, եւ՛ ամեն ինչ հասկանալի կբացատրի, եւ դրանից հետո էլ իմ կատակների վրա կծիծաղի :D

Ի դեպ, օֆֆթոփ. երբեք ուշադրություն մի՛ դարձրեք IEC-ի կողմից հնչող ամեն տեսակ սպառնալիքներին, թե պետք է բերել անձնագիր/լրացնել լրացուցիչ համաձայնագիր/բերել առաջարկ (offer) մինչեւ որոշակի ամսաթիվ, այլապես տուգանք կամ ավելի վատ բան կլինի։ Եթե մոտենում է վերջնաժամկետը (deadline), իսկ դուք ինչ-որ բանի հետ խնդիր ունեք՝ պարզապես գրեք նրանց։ Միշտ կարելի է պայմանավորվել (խորհուրդ եմ տալիս գրել, քանի որ ինքս եմ տեսել, թե ինչպես են նրանք «ջանասիրաբար» պատասխանում զանգերին կամ «բարյացակամորեն» լուծում խնդիրները հեռախոսով)։ Ես ինքս սկսեցի անձնագիր ձեւակերպել հունվարի վերջին, թեեւ պետք է բերեի մինչեւ փետրվարի 1-ը։ Ինձ զանգահարեցին այն ժամանակ, երբ ես հանձնեցի անձնագրի փաստաթղթերը, հարցրին, թե ինչպես են գործերս, ես պատասխանեցի, որ վատ են, արդյունքում խնդրեցին գրել այդ մասին համակարգողին։ Համակարգողը խնդրեց գալ եւ դիմում գրել, եւ վերջ։ Ոչ մի խոստացված տուգանք եւ այլ խնդիրներ ;)

Ընկերուհուսից երդում վերցրի, որ նա կդադարի տրվել մոր կողմից ճնշմանը (հենց դրա պատճառով նա միայնակ գնաց ձեւակերպվեց), մեզ կհարգի-կպատվի-կաջակցի, ինձ հետ միշտ կգնա IEC եւ այլն։ Դե այո, ես լինում եմ ձանձրալի, բայց ես ոչ հատուկ եւ շատ հազվադեպ ;)

Այնպես որ, հետո եղան ամեն տեսակ պայմանագրեր-համաձայնագրեր-բանկեր-քարտեր-վճարումներ եւ այլ ձանձրալի գործեր։ Ուզում եմ առանձնացնել BSGV-ի Պավելեցկի մասնաճյուղի աշխատանքը, այնտեղ աշխատում է մի շատ սիրուն աղջիկ, որի անունը, ցավոք, միշտ մոռանում եմ։ Նա նույնիսկ ավելի լավն է, քան IEC-ի Ժենյան։ Անցնենք ամենահետաքրքիրին՝ առաջարկի (offer) որոնմանը...