Ահա եւ սկսվեցին խնդիրները այս ավտոբուսների հետ։ Նստած եմ Ռիչմոնդում, հայտարարում են մեր ավտոբուսը, մոտենում եմ դռներին, հենց ուզում ենք դուրս գալ, ասում են՝ վերցրեք իրերը ավտոբուսից, դուք փոխանցում ունեք մեկ այլ ավտոբուսի։ Վերցրեցի իրերս, նորից գնացի կայարան, հայտարարեցին, որ չվերթը կլինի միայն 2 ժամից, դե ի՞նչ անես, սպասում ենք 2 ժամ։ Ամերիկացիների հետ խոսեցինք, շատերը ասում էին, որ 4 օր ավտոբուսով են եկել Լաս Վեգասից։ 2 ժամ անցավ, ասացին՝ սպասեք եւս կես ժամ, եւ վերջապես սկսվեց նստեցումը, ասացին, որ գնում ենք Վաշինգտոն, բոլորը զարմացան, քանի որ ըստ պլանի պետք է գնայինք Բալթիմոր, հետո՝ Նյու Յորք, դե ինչ, գնացինք, ողջ ճանապարհին երեխան լաց էր լինում, շատերը արդեն սահմանին էին, 4 ժամ անդադար մանկական ճիչ։