Նախ՝ այսօր Վանյան ժամանեց։ Ավելի ճիշտ՝ երեկ գիշեր։ Նա Մարինայի եւ Իրինայի հետ քնեց մեր ֆուրգոնի վարորդի նստատեղի վերեւում գտնվող դարակում։ Ես դեռ ֆուրգոնի մասին շատ բան չեմ գրել, չէ՞։ Մենք բոլորս ինչ-որ տարօրինակ կերպով տեղավորվում ենք դրա մեջ. Արմենն ու Վերան՝ «ննջասենյակում» (այսինքն՝ վարագույրի հետեւում գտնվող մահճակալին), ես եւ Լենան՝ բազմոցին, որը գտնվում է գլխավոր խցիկում՝ ցնցուղից եւ զուգարանից հետո, եթե հետեւից առաջ շարժվեք, Յուրիսը՝ այն մահճակալին, որը ստացվում է սեղանը ծալելիս եւ բազմոցի դիմացի նստատեղերը հրելիս, իսկ Մարինան կամ Իրինան (գումարած Վանյան, ինչպես երեկ)՝ վարորդի վերեւի հատվածում։
Այսպես երթեւեկել, բնականաբար, չի կարելի. մենք քնում ենք միայն այն ժամանակ, երբ կանգնած ենք։ Բայց ընդհանուր առմամբ լավ ենք քնում, հատկապես երբ շոգ է։ Հենց երեկ խմեցինք այն բանի համար, որ դեռ ոչ ոք ոչ ոքի սպանելու մտադրություն չունի, ընդհակառակը՝ բոլորս ընտանիքի պես համերաշխ ապրում ենք։
Այսպիսով, Վանյան։ Նա աշխատում է International Exchange Center-ում՝ որպես տղամարդ. նա միակն է Արմենից բացի։ Իսկ եթե լուրջ, ապա ամբողջ ամառ նա Նյու Յորքի օդանավակայաններում դիմավորել է Ամերիկա ժամանող ուսանողներին եւ ուղարկել նրանց իրենց նշանակման վայրերը։ Նա հիանալի է հագնվում եւ, չնայած այս տարի ավարտելու է ֆինանսիստի կրթությունը, ցանկանում է դառնալ լուսանկարիչ, ընդ որում՝ ոչ թե պատահական մեկը, այլ նորաձեւության լուսանկարիչ։
Այսպես։ Մենք ունենք Վանյային։ Իսկ այսօր երեկոյան մենք երեկույթ ունենք, որին պետք է գա ԱՄԲՈՂՋ ՔԱՂԱՔԸ։ Նաեւ՝ այն մարդկանց արեւայրուքը, ովքեր արդեն մի քանի օր է՝ քայլում են լողափերով՝ փնտրելով ռուսախոս երիտասարդների, կամ պարզապես արեւայրուք են ընդունում։ Նաեւ՝ Marshalls-ի նման խանութներից գնված իրերը, երբ, օրինակ, երեկ հարցազրույցների կամ այլ խառնաշփոթի միջեւ հանկարծ մեկ ժամ ազատ ժամանակ առաջացավ։ (Օրինակ՝ Լենան գնեց հիանալի օճառի պղպջակներ՝ մեծ բռնակով եւ ծայրին օղակով, այնպես որ պղպջակները նույնպես բավականին մեծ են ստացվում։)
Իսկ այսօր առավոտյան հայտնաբերեցինք, որ մեր կեղտոտ ջրի բաքը լցվել է, եւ մենք այլեւս չենք կարող ցնցուղ ընդունել կամ, մմմ, միզել։ Ավելին, պարզվեց, որ ցնցուղարանում հինգ սանտիմետր ջուր կա երեկ լողացողներից, եւ շարժվելուն պես այն թափվում է սրահ։ Այնպես որ Արմենը, Լենան եւ Վանյան ստիպված եղան գնալ քեմփինգ, որտեղ կարելի է այդ ամենը դատարկել կոյուղու մեջ եւ միաժամանակ լցնել մաքուր ջրի բաքը։ Բայց, եւ այստեղ առաջացավ եւս մեկ «բայց», մաքուր ջրի բաքի միջով ինչ-ինչ պատճառներով ամբողջ ջուրը դուրս էր հոսում, թեեւ անցյալ անգամ ամեն ինչ կարգին էր։ Այնպես որ հիմա ապրում ենք առանց ջրի։ Եվ գիտե՞ք ինչ։ Նույնիսկ մաքուր ենք, որովհետեւ մեզ ապաստան տվեցին, թույլ տվեցին լողանալ եւ սուրճ հյուրասիրեցին։ Եվ հիմա, թեեւ հոգնած ենք, բայց գոհ ենք։ Իսկ Վանյան այսօր Party Bloc ակումբում երեկույթի հաղորդավարն է լինելու...
Մի խոսքով՝ ինչ տեսնում եմ, այն էլ գրում եմ։
