Դարի փոթորիկը մոտենում է Արեւելյան ափին: Irene փոթորիկը շարժվում է դեպի ԱՄՆ:

Դատելով օդերեւութաբանների կանխատեսումներից եւ եղանակային ալիքի նկարներից՝ Virginia Beach-ը հենց իրադարձությունների էպիկենտրոնում էր: Հյուրանոցս դատարկվեց եւ փակվեց, խանութները պատուհանները փակեցին տախտակներով, իսկ մենք սկոտչով փակեցինք մերը (եթե հանկարծ կոտրվի, որպեսզի մանր կտորների չվերածվի)... Խանութներում ջրի եւ սննդի հերթեր էին, ծնողներից զանգեր՝ զգույշ լինելու խնդրանքով եւ այլն: Մեր տղաները գնեցին ծխախոտ, գարեջուր, ջուր, հաց, նարգիլեի ծխախոտ եւ չիպսեր... կարճ ասած՝ բոլորը պատրաստ էին (բնակարանում 13 հոգի էինք):

Երեկոյան անձրեւ սկսվեց: Ոչ թե շատ ուժեղ անձրեւ կարկուտով, այլ պարզապես անձրեւ: Գրեթե մինչեւ առավոտ չքնեցինք՝ սպասելով ՄԻ ԲԱՆԻ... Ցերեկը արդեն փոթորկի լուրջ նշաններ կային. ծառերը աջ ու ձախ էին շարժվում, պատուհանից դուրս քամու ոռնոցը սարսափեցնում էր, իսկ ալիքները դանդաղ առաջանում էին լողափով: Տանը նստելը բոլորին շատ արագ ձանձրացրեց. մենք սովոր չենք 4 պատի մեջ նստել, այն էլ՝ առանց ինտերնետի: Մեր համարձակ ալբանացիները առաջարկեցին դուրս գալ փողոց... Գաղափարը ոգեւորությամբ ընդունվեց: Մարմիններիս վրա մեծ աղբի տոպրակներ հագանք, հագանք այն, ինչ կուզենայինք լվանալ անձրեւի տակ, եւ շարժվեցինք: Ճանապարհին մի փոքր մնացինք վերելակում, ինչը միայն զվարճացրեց մեզ (այո... մենք լրիվ խելագար ենք): Դուրս եկանք փողոց եւ բոլորս մեզ զգացինք Մերիլին Մոնրոյի պես: Քամին անձրեւի կաթիլներով հարվածում էր մարմնին, տոպրակները կոկետորեն ուռչում էին... Իսկ իմ սիրելի կապիկը, իհարկե, ֆոտոխցիկով էր: Նկարահանեցինք Irene փոթորկի գործողությունը, որպեսզի հիշելու բան ունենանք... Եվ, ինչպես հետո պարզվեց, դա էր նրա ողջ ուժը: Որովհետեւ երեկոյան ամեն ինչ սկսեց հանդարտվել, իսկ գիշերը պարզապես քամի էր եւ անձրեւ: Ալիքները չհեռացան լողափից, թեեւ խուճապահարները կանխատեսում էին, որ այստեղ համաշխարհային ջրհեղեղ կլինի: Ամեն ինչ բարեհաջող ավարտվեց, եւ ես ուրախ եմ, որ այս փորձառությունը եւս ունեմ:

P.S. Կարդացի, որ ԱՄՆ-ի վրա մոտենում է եւս մեկ փոթորիկ՝ Jose... սպասում ենք եւ հույս ունենք լավագույնին :))