Aloha-ն առաջին բանն է, որ լսում է յուրաքանչյուրը, ով ժամանում է Հավայան կղզիներ: Հավերժական դրականի, արեւի եւ ավանդական հյուրընկալության խառնուրդ: Ես ապրում էի արշիպելագի այն մասում, որն ավելի ուրբանիզացված էր, ինչից բողոքում էին շատ տեղացիներ: Կավայի կղզում նորմալ է համարվում ղեկին նստած մարիխուանա ծխելը, կիթառ նվագելը, կրունկը պատուհանից դուրս հանելը եւ միայն ծնկով ղեկավարելը: Մեր Օահուում նման բան հանդիպելն ավելի դժվար էր, բայց դեռ հնարավոր, քանի որ հավայացիները իմպուլսիվ մարդիկ են եւ, ինչպես ասում են, անում են ամեն ինչ հոգով:

Ես վաղուց էի ուզում գնալ հավայան արվեստի պատկերասրահ, եւ օգոստոսի 3-ին Ուլյանայի հետ վերջապես հասանք այնտեղ: Տպավորությունները, կրկին, ամենադրականն են:

Հավայացիներն ունեն նաեւ իրենց լեզուն, ուստի այստեղ կբերեմ մի քանի ասացվածքներ, որոնք կարելի է օգտագործել որպես նկարների մեկնաբանություն...

Ես հաճույքով կգնեի դրանք բոլորը, բայց դրանք շատ ավելի թանկ էին, քան ես կարող էի ինձ թույլ տալ)))

A good surfer will not get wet. - Լավ սերֆերը չի թրջվի: Ինչ ճիշտ է, ճիշտ է =)

In the end...we will take care of only what we love; We will love only what we understand; We will understand only what we are taught.

Love is like fog -- there is no mountain on which it does not rest.

Նրանք ունեն նաեւ իրենց երաժշտությունը, որը ջերմացնում է հոգին)) այն նվագում են պարզունակ փոքրիկ կիթառով՝ Ուկուլելեով:

Հավայան կղզիները իդեալական վայր են դաունշիֆթերների համար: Այստեղ մոռանում ես ամեն ինչի մասին: Մենք հաճախ էինք մտածում այն մասին, որ գտնվում ենք հսկայական Խաղաղ օվկիանոսի մեջտեղում գտնվող մի փոքրիկ հողակտորի վրա՝ մեր երկրից, հիմնական մայրցամաքներից հազարավոր կիլոմետրեր հեռու: Իսկ շուրջը միայն ջուր-ջուր-ջուր =)