Քեյփթաունում մնալուս վերջին երկու օրը նվիրեցի աշխատանք փնտրելուն։
Ես ռեզյումե գրեցի, տպեցի այն, վերցրեցի անձնագրիս, վիզայի եւ CIEE-ից աշխատանքի թույլտվության նամակի պատճենները։
Եվ քայլեցի քաղաքի կենտրոնի փողոցներով)
Ես մտա գրեթե յուրաքանչյուր հյուրանոց եւ հոսթել։ Մեծ մասում ինձ անմիջապես մերժեցին։ Սեզոն չէ, աշխատանք չկա, թափուր տեղեր չկան։
Որոշ տեղերում վերցրեցին ռեզյումեն, ասացին, որ կզանգահարեն, եթե ինչ-որ բան լինի։
Մի տեղ հեռախոսահամարս խնդրեցին։ Միայն թե ինչ-որ պատճառով ինձ թվաց, որ հենց տեղում էլ նետեցին համարով թուղթը)
Բայց քաղաքում զբոսնելիս շատ հետաքրքիր բաներ գտա։ Օրինակ՝ մի խումբ շենքեր... մանուշակագույն գույնի։
Հիմա ցույց կտամ ձեզ)
Նաեւ հայտնաբերեցի բազմաթիվ տարօրինակ արձաններ, որոնց իմաստը բացարձակապես անհասկանալի է։
Երեկոյան հայրենակիցների հետ հավաքույթի ժամանակ կրկին շատ օգտակար տեղեկություններ իմացա։
Օրինակ՝ այստեղ ամեն ամիս ինչ-որ միրգ կտրուկ էժանանում է։ Հիմա պետք է շտապել նարինջ գնել։ Օգոստոսին ինչ կլինի՝ հայտնի չէ)
Այսօր գնացի Waterfront թաղամաս, որը գտնվում է անմիջապես ափին։ Այնտեղ շատ ռեստորաններ եւ սրճարաններ կան։ Հավանականություն կա, որ մատուցողներ կամ հոսթեսներ են պետք։ Արդյունքը մոտավորապես նույնն է, ինչ երեկ)
Ռեզյումեն վերցրեցին, ասացին՝ վաղը արի։ Մեծ մասում անմիջապես մերժեցին։
Իսկ մի տեղ հարցրին՝ ռուս ե՞մ, եւ պատասխանը լսելուն պես անմիջապես մերժեցին։
Դե ինչ արած։
Ընդհանուր առմամբ, ես չեմ հուսահատվում)) Կարծում եմ՝ ամեն ինչ այնպես կլինի, ինչպես հարկն է։
