Մայիսի 19-ին Մոսկվայում հարցազրույց ունեմ։ Լավատեսորեն եմ տրամադրված, չնայած այն հանգամանքին, որ վերջին կուրսի ուսանող եմ եւ ընդ որում՝ հեռակա բաժնի։

Մանկուց սիրել եմ աշխարհագրությունն ու ճանապարհորդությունները, բայց, ցավոք, ոչ մի տեղ չեմ եղել, եւ ահա ես հնարավորություն ստացա։ Ամերիկա մեկնելը պարզապես անհավանական է!!! Եթե այս ամառն այնտեղ անցկացնեմ, դա կլինի իմ կյանքի ամենաարտասովոր եւ, կարծում եմ, ամենաերջանիկ ամիսները։ Միշտ էլ հավանել եմ Ամերիկան, հատկապես Նյու Յորքը՝ իր մթնոլորտով։ Եվ այդ ամենը տեսնելը ինձ համար երազանք է։ Ինձ եւ իմ ծանոթների համար Ամերիկան մեկ այլ մոլորակ է, եւ եթե ես գնամ այնտեղ, դա կլինի «մարդկության համար մի փոքր քայլ, բայց ինձ համար՝ շատ մեծ»))։

Անցյալ տարի էլ էի ուզում գնալ, բայց ինչ-ինչ պատճառներով ինձ ասացին, որ հեռակա ուսանողները չեն կարող գնալ։ Այս տարի ընկերս իմացավ, որ հեռակա ուսանողները կարող են, եւ մենք որոշեցինք մասնակցել։ Մեզ միացան եւս երկուսը, բայց մեկը միանգամից հրաժարվեց, իսկ երկրորդը, գրեթե ամեն ինչի համար վճարելուց հետո (մնացել էին միայն տոմսերը եւ հարցազրույցը), հանկարծ որոշեց, որ չի կարողանա, եւ մենք մնացինք երկուսով, ինչպես սկզբում։

Մենք ուշ ենք մեկնում՝ հուլիսի 1-ին, քննությունների պատճառով։ Վերադառնալու ենք սեպտեմբերի կեսերին։ Արդյունքում՝ 2,5 ամիս կյանք ԱՄՆ-ում, կարող էր ավելի շատ լինել, կարող էր ավելի քիչ։

Ընկերս արդեն ստացել է վիզան մարտի 12-ին, ուրախությանը չափ չկար։ Մնացի ես։ Սարսափելի կլինի, եթե ես՝ այս ճանապարհորդության նախաձեռնողը, վիզա չստանամ։ Բայց առայժմ մնում է սպասել եւ հուսալ։

Որպես հինգերորդ կուրսեցի՝ ինձ տեղափոխեցին մայիս ամիս։