Մայամիի գիշերային կյանքում եւ Մայամի Բիչում զվարճանալուց հետո (եթե սիրում եք ակումբներ, ապա սա ձեզ համար է=), որոշեցինք գնալ Օռլանդո: Գիշերը ժամը 3-ի սահմաններում մեքենան տհաճ ձայներ հանեց եւ արագությունը 150-ից իջեցրեց 40-ի: Մտածեցինք՝ շարժիչի հենարանն է (Motor Mount) (մեքենայի մի մաս, որի մասին ասում էին, որ կարգին չէ), եւ շարունակեցինք ընթացքը: Մեքենան համառորեն դիմադրում էր:

Զարմացած նման քմահաճույքից՝ կանգ առանք բենզալցակայանում եւ վարպետ կանչեցինք: Նա հեռախոսով ասաց, որ հենց հիմա գնում է բենզալցակայան՝ գարեջուր գնելու, եւ շուտով կլինի:)

Երբ եկավ, հարցրինք. «Motor Mount-ն է՞», նա ասաց՝ «այո, լուրջ բան չէ» եւ հեռացավ: Այնպես որ, Օռլանդո մնացած 120 կմ-ը մենք թռանք 80 կմ/ժ արագությամբ (հավատացեք, մեքենայի այդ վիճակի համար դա իսկապես թռիչք էր=): Առավոտյան հյուրանոցից դուրս գալով՝ աչքերիս չհավատացի: Մեքենան անիվներ չուներ...

Կար հալված ռետինից սարդոստայն, երկու բռունցքի չափ անցքեր, բայց դրանք անիվ անվանելը հնարավոր չէր.. Այն այժմ ընթանում էր ժամում 4 կմ արագությամբ, ոչ ավել: Հասա առաջին արհեստանոց (օ՜, շնորհակալություն, մեծն նավիգատոր!!!): Ասացին, որ ժամանակն է նշել մեր երկրորդ ծննդյան օրը: Նյարդային ծիծաղելով՝ գնացի տուն՝ մեքենան թողնելով մասնագետներին: Սրահը հիանալի էր: Դրանից հետո հասկացա՝ ավելի լավ է մեկ անգամ վճարել նորմալ տղաներին, քան 3 անգամ՝ սովորական էժանագիններին (ինչպես արել էինք Մերթլում): Նման պահերին կյանքը հատկապես է գնահատվում:)))

Ընդհանուր առմամբ, արդեն կեսօր էր, ուստի որոշեցինք Դիսնեյը տեղափոխել վաղվան, իսկ հիմա՝ մեր հարազատ Սանկտ Պետերբուրգ, Ֆլորիդա նահանգ!!) Մեր ճանապարհն անցնում էր Տամպայով՝ ոչնչով աչքի չընկնող, ինչպես եւ ինքը՝ Օռլանդոն: Լուսանկարվեցինք Պիտերի ցուցանակի մոտ եւ շարունակեցինք ճանապարհը:

Իսկ Նեւայի ափի տեղական քաղաքը բոլորովին այլ բան է: Խնամված, անսովոր շինություններով, զբոսանավերով, կապույտ ծովի տեսարաններով եւ այլն: Այստեղ է գտնվում Դալիի թանգարանը: Մոտ 50-60 օրիգինալ աշխատանքներ ցուցադրված են հարմարավետ դահլիճներում (այդ թվում՝ առաջինը, որտեղ հայտնվեցին հալվող ժամացույցները): Նրա ստեղծագործությունը նկարագրելն անիմաստ է: Ով հավանում է, կգնահատի, ով՝ ոչ, համապատասխանաբար՝ ոչ)

Բայց թանգարանը հիանալի է, ոչ ձանձրալի, լավ էքսկուրսավարներով եւ նկարները 2 սմ հեռավորությունից դիտելու հնարավորությամբ: Այդ տղան տիեզերական երեւակայություն ուներ, ի՞նչ ասեմ... Այստեղ կարող եք անվճար էլեկտրոնային բացիկ ուղարկել Դալիի նկարներով ցանկացած հասցեով: Հիանալի է..

Հետո գնում ենք լողափ: Հասցնում ենք մայրամուտից կես ժամ առաջ, հենց ժամանակին՝ այն ճանապարհելու համար: Լողափը ձգվում է ուղիղ հյուսիսից հարավ, այնպես որ ավելի լավ վայր չեք գտնի: Ի դեպ, ես էլ վաղուց չէի տեսել ավելի լավ մայրամուտ: Արեւը դանդաղ մայր է մտնում Մեքսիկայի եւ Տեխասի հետեւում: Շուտով մենք էլ կլինենք ինչ-որ տեղ այնտեղ..

Մեքսիկական ծոցը շատ տաք է, չնայած մթնշաղին: Լողանում ենք եւ վերադառնում: Մեքենան լավ է վարվում: Ինչպե՞ս չլինի՝ $1000՝ հին մասերի փոխարինմամբ լիարժեք վերանորոգման համար)) Բայց դրանք մանրուքներ են, քանի որ վաղը վերադարձ է դեպի մանկություն՝ Դիսնեյ!!!