Վերջին օրերից մեկում աշխատավայրում (ռեստորանում) լսեցի, թե ինչպես բոլորը մի պահ սկսեցին խոսել կղզուն մոտեցող ինչ-որ փոթորկի եւ տարհանման մասին։ Ես դրան մեծ ուշադրություն չդարձրի։ Բայց հետո ինտերնետում կարդացի, որ այո, իսկապես, Earl փոթորիկը մոտենում է մեզ եւ շատ շուտով կլինի կղզում։ Փոթորկի հետ կապված այս ամբողջ իրավիճակը ինձ ավելի շատ զվարճացնում էր, քան վախեցնում։

Ամերիկացիները մեծ խուճապահարներ են։ Շուրջբոլորը կարելի էր լսել միայն երկու բառ՝ “hurricane” եւ “evacuation”։ Չգիտես ինչու, բոլորը շատ էին վախենում այս փոթորկից։ Դե, մենք էլ որոշեցինք յուղ լցնել կրակի վրա եւ նկարազարդեցինք մեր մեքենան :)։ Վրան գրեցինք “hurricane... coming soon”։ Եվ բոլորին, ովքեր անցնում էին մեր կողքով, ցույց էինք տալիս այդ գրությունը։ Մենք պարզապես զվարճանում էինք։ Մենք վարում էինք դատարկ ճանապարհներով եւ տեսնում, թե ինչպես են բոլոր սուպերմարկետները փակում տախտակներով՝ իբր թե նախազգուշական միջոցներ։ Դե, դա դեռ հասկանալի է։ Մենք միայն չէինք կարողանում հասկանալ, թե ԻՆՉՈՒ էին Walmart-ում տեխնիկայի դարակները ծածկում թաղանթով։ Դա խանութի ներսում է։ Ինձ նույնիսկ վախենալի է պատկերացնել, թե ինչ ուժի փոթորիկ պետք է լիներ, որպեսզի այդ նախազգուշական միջոցները արդարացված լինեին։ Երկու օրով ինձ եւ եղբորս ազատեցին աշխատանքից, իսկ այդ ժամանակ իմ ուղին արդեն փակվել էր, եւ մենք երկուսով աշխատում էինք ռեստորանում։ Մենք, սկզբունքորեն, ուրախացանք՝ գնեցինք ավելի շատ գարեջուր եւ դատարկ մայրուղով գնացինք տուն։ Գիշերը խոստանում էին ամենաուժեղ փոթորիկը։

Առավոտյան արթնանալով՝ ոչ մի առանձնահատուկ բան չտեսանք, բացի այն, որ ծառերի տերեւները թափվել էին։ Երեւի ուժեղ քամու պատճառով։ Բայց ես հաստատ չտեսա այն, ինչի մասին կարելի էր մի ամբողջ շաբաթ խոսել։ Հերթական անգամ ամերիկացիները չափազանցրեցին։