Այսօր ուղիղ մեկ ամիս է, ինչ այստեղ եմ։

Ի՞նչ եմ հասցրել անել այս մեկ ամսվա ընթացքում։

Եթե մտածեմ, ապա բավականին շատ բան... միայն թե աշխատանքի հետ կապված ոչ մի կերպ չեմ կարողանում գլուխ հանել...

Ընդհանուր առմամբ, մենք լավ տուն ենք վարձել, բայց ինչպես արդեն ասել էի, ամեն ինչ լավ ստուգեք!!!!

Քանի որ մեկ շաբաթ մենք ապրում էինք գրեթե առանց լույսի եւ զուգարանի դռան։ Այո, այստեղ նման բաներ էլ են լինում ;)

Քեյփթաունում արդեն ինձ տանն եմ զգում, թեեւ մինչ օրս կենտրոնում շատ վատ եմ կողմնորոշվում։

Շաբաթ օրը գնացել էինք Club 31, այն գտնվում է 31-րդ հարկում, այնտեղից բացվում է քաղաքի խելահեղ տեսարան, տեսնելով դա՝ հասկանում ես, որ սա երազանքների քաղաք է... Պատկերացրեք՝ ակումբ, երաժշտություն, պանորամային պատուհաններ, բոլորը պարում են, բոլորը երջանիկ են, իսկ շուրջդ փայլում է քաղաքը, նույնիսկ օվկիանոսն է մի փոքր երեւում։

Իսկ աշխատանքը... դա առանձին խոսակցություն է, երկու տարբերակ եմ գտել, արդեն երկու շաբաթ է, բայց ոչ մի կերպ չեմ կարողանում սկսել։ Բարում, քանի որ նրանք արդեն երկու շաբաթ է՝ չեն կարողանում ստորագրել իմ պայմանագիրը... օրումեջ գնում եմ այնտեղ, արդեն նույնիսկ ամոթ է, իսկ պատասխանը լսում եմ՝ մենք ձեզ կզանգահարենք... երկրորդ տարբերակում էլ արդեն մեկ շաբաթ է՝ սպասում եմ, թե երբ կսկսվի թրեյնինգը... Ինչպես եմ անցել հարցազրույցը՝ առանձին պատմություն է... ինձ ինչ-որ հարցեր էին տալիս, իսկ ես պատասխանում էի բացառապես պատահական, քանի որ անգլերենս հեռու է փայլուն լինելուց։ Բայց կարծես թե ամեն տեղ էլ դիպուկ էր։

Էլի բանկային հաշիվ է պետք... եւ դա էլ առանձին պատմություն է... մեզ բոլորիս տվել էին տուրիստական վիզաներ, որոնց ներքեւում գրված էր, որ կարելի է աշխատել, ես արդեն բոլոր բանկերը ոտքի եմ հանել այս վիզայով... բայց ամեն տեղ միայն մեկ պատասխան՝ Դուք երկրի ռեզիդենտ չեք, այնպես որ մենք չենք կարող ձեզ համար հաշիվ բացել... Մի անգամ ինձ պարզապես հասցրին հիստերիայի, ես լաց եղա, բոլորին հայհոյեցի ռուսերենով եւ հեռացա, բայց ինձ հետեւեց մի շատ սիրուն աղջիկ, որը տվեց ինձ Մայքլի կոնտակտները, ով աշխատում է բանկում, եւ նա վերջապես կարողացավ ինձ օգնել... դե, ոչ լիովին, իհարկե, նա ինձ մի քանի թուղթ տվեց, որոնք տարա աշխատանքի վայր, որպեսզի լրացնեն... արդեն մեկուկես շաբաթ է՝ սպասում եմ, թե երբ դա տեղի կունենա....

Հիմա դեկտեմբեր է, իսկ ես նստած մտածում եմ լողափ գնալու եւ արեւայրուք ընդունելու մասին...

Ընդհանուր առմամբ, Քեյփթաունը հիանալի է, բայց ամեն ինչ այդքան էլ պարզ չէ...