Ամերիկա ժամանելուն պես վախենում էի մտնել մթերային խանութներ։

Ռուսաստանում այնքան շատ էին խոսում ամերիկյան սննդի մասին, որ սկզբում ընդհանրապես ոչինչ չէի ուտում))

Կես ժամ ընտրում էի ջրի շիշը՝ որն է ավելի լավը, եւ առանց հավելումների))

Ամերիկյան խանութներում ամեն ինչ հաշվարկված է ամերիկացիների համար՝ ամեն ինչ հսկայական է եւ շատ քանակությամբ։

Չիպսերի տուփը՝ օհո, ես դրանից անմիջապես հիվանդանոց կընկնեի))

Երբ գտա ռուսական փոքրիկ խանութը, ուրախությունս սահման չուներ՝ ամեն ինչ այնքան հարազատ ու ծանոթ էր՝ բրինձ ու հնդկաձավար գնեցի)))

Գործատուիս խոհանոցում էի պատրաստում՝ ամբողջ ընտանիքը եկել էր տեսնելու, թե ինչ եմ եփում))) Բայց ոչ ոք չհամարձակվեց փորձել)))

Ամերիկայում նաեւ նոր ընկերուհիներիս հետ նրանց հանրակացարանում բորշչ էի պատրաստում)) Նրանք առաջին անգամ էին տեսնում, թե ինչպես են ճակնդեղը մաքրում ու կտրատում)

Երբ ապուրը պատրաստ էր, ինձ համար լցրեցի եւ թթվասեր դրեցի՝ աղջիկները շոկի մեջ էին. «Այդպես էլ կարելի՞ է»)))) Տեսնեիք նրանց դեմքերը)) հա հա

Բայց ոչինչ, բորշչը նրանք համտեսեցին՝ գոհ մնացին!!!

Մեկնելուց առաջ ես նաեւ իմ սիրելի տորթը՝ «Զեբրա»-ն թխեցի գործատուիս եւ նրա ընտանիքի համար)) Նրանց շատ դուր եկավ)))

Ես միշտ այս տորթը թխում եմ ընկերներիս համար)) Այո, ես հանգիստ կարող եմ գործատուիս դասել ընկերներիս շարքին՝ նա հիանալի է)))