Պառկած եմ հյուրանոցում եւ հիշում եմ երեկվա իրադարձությունները...
Սկզբում Վնուկովո օդանավակայանն էր եւ իմ առաջին թռիչքը։ Թռչելը շատ հավանեցի, թեեւ առաջին ժամվա ընթացքում ոչինչ չհասցրեցի հասկանալ, միայն ականջներս էին խցանվում։
Շերեմետեւոյի օդանավակայանն ավելի շատ հավանեցի։ Նախ եւ առաջ այն պատճառով, որ այն ավելի մեծ է, մարդաշատ չէ, եւ նրանց duty-free-ում անվճար կոկտեյլներ են հյուրասիրում)։ Ամենուր ուղղության ցուցանակներ կան, այնպես որ շատ դժվար է մոլորվելը։
Նյու Յորք թռիչքն ինձ համար ավելի ծանր անցավ, քանի որ 10 ժամ պետք է թռչել։ Աթոռին հարմարվել քնելու համար չստացվեց, փոխարենը դիմացի աթոռի թիկնակին փոքրիկ մոնիտոր կար, հասցրեցի 2 ֆիլմ դիտել եւ խաղեր խաղալ։ Կերակուրը վատն էր։
Բայց թռչելն իրականում շատ հիանալի է։ Հատկապես, երբ սկսում ես թռչել եւ շունչդ կտրվում է, հետո դառնում ես ավելի ու ավելի բարձր եւ վերջապես արդեն սավառնում ես ամպերի վրայով)