Օդորակիչներ!!! Ուղղակի ուզում էի ջարդել Նյու Յորքի բոլոր օդորակիչները!!! Դրանք ամենուր են, բացի փողոցներից: Մետրոյի վագոններում՝ օդորակիչ
Ավտոբուսներում՝ օդորակիչ
Խանութներում՝ օդորակիչ
Աշխատավայրում՝ օդորակիչ
Եվ ահա մի «հրաշալի» օր ես հիվանդացա: Եվ եթե դա լիներ պարզապես մրսածություն, ես ինքս կհաղթահարեի: Քթիս տակ ֆուրունկուլ դուրս եկավ... Մեր խորհրդային բժիշկները հանգիստ սրտով կտրում են նման բաները, իսկ հետո մեկ շաբաթով պառկեցնում ստացիոնար, որտեղ ցավոտ ներարկումներ են անում եւ ամեն օր տանջում վիրակապերով... (ես մի անգամ նման բան ունեցել եմ - կյանքիս լավագույն հիշողությունը չէ, բայց հիվանդանոցում զվարճալի էր, շատ!!)
Այսպիսով, հասկանալով, որ եթե բախտս բերի, ապա ԱՅՍ կարող է ոչ այնքան վատ անցնել, այսինքն՝ պետք էր քսուք գնել եւ թրջոցներ դնել, եւ այդ ժամանակ ամեն ինչ լավ կլիներ: Բայց այստեղ լիակատար ձախողում էր!! Ես մտա 10 դեղատուն, ոչ պակաս: Ինձ նույնիսկ տարան Սթեյթեն Այլենդի դեղատներ, բայց ոչ մի տեղ չկար ոչ քսուք, ոչ էլ թրջոցների համար լուծույթ!!! Տեղի դեղագործները նույնիսկ չգիտեին, թե ինչ է ֆուրունկուլը: Ես մտածեցի, որ իհարկե անգլերենում այն ֆուրունկուլ չի կոչվում, այլ այլ կերպ, բայց հետո պարզվեց, որ ես ամեն ինչ ճիշտ էի անվանում!! Տանը ես գտա առողջության հանրագիտարան եւ այնտեղ անգլերենով կարդացի ֆուրունկուլի մասին եւ նույնիսկ գիրքը տարա դեղատուն, բայց նրանք ձեռքերը տարածեցին եւ ինձ ուղարկեցին բժշկի՝ դեղատոմսի համար: Իբր, մենք նման դեղեր ընդհանրապես չգիտենք!! (ես հատուկ ինտերնետում գտա լատիներեն անվանումները, չէ՞ որ յուրաքանչյուր ինքնահարգանք ունեցող դեղագործ պետք է իմանա դեղերի լատիներեն անվանումները):
Երկար տանջանքներից հետո (դժվար էր նաեւ դեղատուն գտնել, քանի որ կիրակի օրը քիչ դեղատներ էին աշխատում!!), ես զանգահարեցի Բրայթոնում ապրող ծանոթիս եւ խնդրեցի այնտեղ դեղեր փնտրել: Չէ՞ որ ամենայն հավանականությամբ, եթե դրանք կան Ամերիկայում, ապա հենց Բրայթոնում: Դեղերը ինձ այնուամենայնիվ բերեցին, բայց ես ինքս չկարողացա հաղթահարել հիվանդությունը... Ստիպված եղա գնալ բժշկի...
Ես զանգահարեցի ապահովագրական ընկերություն: Այնտեղ երկար ժամանակ փորձում էին ինձ համար ռուսախոս բժիշկներով հիվանդանոց գտնել: Խնդրեցին նաեւ ձեւակերպել ինչ-որ փաստաթղթեր, որոնք կգան փոստով: Դրանք պետք էր տպել, լրացնել, սկանավորել եւ հետ ուղարկել!! Նրանք ծաղրո՞ւմ են: Որտեղի՞ց ես վերցնեմ այդ սարքերը: Սկանե՞ր: Տպի՞չ: Բայց դա էական չէ: Նրանք ինձ այդպես էլ ռուսախոս բժիշկներով հիվանդանոց չգտան:
Երբ սպասելուց եւ ցավին դիմանալուց հոգնեցի, մթերային խանութի Ջոնն ասաց, որ տնից մի քանի թաղամաս հեռու սովորական հիվանդանոց կա: Մենք գնացինք այնտեղ, ավելի ճիշտ՝ Ջոնի ընկերը մեզ տարավ, նույնիսկ մնաց մեզ հետ եւ խոսեց բժիշկների հետ)) Բայց այստեղ բախտս բերեց, հիվանդանոցում փաստաթղթերի հետ աշխատող աղջիկը ռուսերեն էր խոսում!! Ուռա, հենց նա էլ ինձ օգնեց: Բացի այդ, երբ ես մտա բժիշկների մոտ, ինձ տարան 2 լսափողով հեռախոսի մոտ, դա թարգմանիչ էր!! Բժիշկը ռուսերեն լեզու պատվիրեց, եւ աղջիկը ամեն ինչ թարգմանում էր ինձ: Այդ դեպքում ինչո՞ւ էր պետք տանջվել ռուսախոս բժիշկներ փնտրելով!!)))
Բժշկությունը, իհարկե, տարօրինակ է: Բարի բժիշկը 2 մետր հեռավորությունից նայեց ինձ, եւ անմիջապես ախտորոշեց, նշանակեց 2 տեսակի հակաբիոտիկ եւ տվեց ինչ-որ քսուք... վերջ: 5 րոպե եւ պատրաստ է!!
Ես մի փոքր անվստահությամբ գնեցի այդ դեղերը, եւ արդեն 5 օր հետո ամեն ինչ գրեթե անցել էր!! Հրաշք: Ես կարծում էի, որ այստեղ ինձ միայն վիրաբույժները կօգնեին!!
Ի դեպ, ամերիկացի բժիշկները նույնքան անհասկանալի են գրում, որքան մեր ռուսները: Ես «7 days»-ից բացի ոչինչ չհասկացա!! Գոնե ինչ-որ բանում մեր բժշկությունը նույնն է!!))))
Կան նաեւ դրական կողմեր: Ես տեսա ամերիկյան հիվանդանոցները ներսից: Հա-հա)) Այնտեղ մի քիչ սարսափելի է) այնքան տարբեր սարքեր կան!!
Հիվանդանոցների մասին: Մի ծանոթ պատմում էր, որ իր փորը շատ էր ցավում, եւ նա գնաց հիվանդանոց, իր մոտ ոչ մի փաստաթուղթ չկար, եւ նա ներկայացավ ուրիշի ազգանունով (հետեւաբար բուժման համար հաշիվը պետք չէր վճարել): Նրան օգնություն ցույց տվեցին, մեկ օրով պահեցին հսկողության տակ (այսինքն՝ անվճար գիշերեց) եւ կերակրեցին!!))
Այո, եւս մեկ բան: Ես ունեմ լուսանկար, որտեղ ես ամբողջությամբ վիրակապված եմ, դժբախտ, բայց որոշեցի, որ հոգեկան առողջությունս պահպանելու նպատակով այն չեմ հրապարակի))))
