Czym jest ognisko?

Odpowiem ci

Prosto i bezpośrednio:

Bez ognia -

To sterta

Przeżytego śmiecia.

To próchnica wierzby,

Podmyta wiosną.

To łodyga kwiatu,

Który wypalił się w upale.

To liście dębu,

Które wiszą do mrozów.

I zwój kory brzozowej

Z szumiącej brzozy.

I pieniek z próchnem,

Który powoli się tli.

I suchy słonecznik

Z przekręconą szyją.

To, co wpadło w oko,

Zostało wzięte o zmierzchu.

Na ognisku zebrało się

Wszystko, co kiedyś żyło...

Czym jest ognisko?

To dobry

Wysoki ogień.

Wyciągnij do niego ręce,

Obejmując dłoń dłonią,

I usiądź

I pobądź,

Żeby się porządnie ogrzać.

Grzej się, ale nie zapomnij

Przyjrzeć się ogniowi.

Gdyby nie było ciemności,

Zobaczyłbyś prościej:

Dym przypomina dymy

Zieleniejącego gaju.

Lekki dym jest już gęsty,

I nad nim, jak bywało,

Rozbłyśnie różowy krzew

Czerwonej wierzby.

A potem z dymu,

Który znów się rozjaśni,

Szkarłatny rozbłysk kwiatu

Powtórzy się nad ogniskiem.

Zadym się pokręci,

Zakręci, zawiśnie...

Nagle słonecznik nad nim

Zakwitnie, zaśmieje się.

Postoi,

Poczeka

Na słońce, śpiące gdzieś,

I znów opadnie,

Nie doczekawszy świtu.

Czym jest ognisko,

Oświetlające nocne krzewy?

To godzina zmartwychwstania

Dawnego piękna.

Wasilij Fiodorow