Niewiarygodne! Dostałam wizę. Trafiłam na wrednego, rudego konsula, który wydał tyle odmów, że w zasadzie nie miałam na co liczyć. Język, zgodnie z przewidywaniami, stanął mi w gardle, a odpowiedzi na pytania szeptałam ze strachu. Oto dialog: Ja - Hello! On - Hi! Where will u go this summer? Ja - Montana. St. Mary lakes. On - What do u study? (Jak to rozumieć, what do u study? Mam zacząć wymieniać przedmioty? Czy to jednak pytanie o wydział?) Ja - Moscow State Pedagogical University, philological faculty, my major is journalism. On - How did u find this job? Ja - I found it in Internet. On - Nie pamiętam dokładnie, jak zapytał, ale coś w stylu: "Szukałaś jej sama?" Ja - No, with my friend. On - Does she go with u? Ja - Yes. Potem coś mruknął, zawinął DS-2019 w paszport i podaje mi przez okienko. Myślę sobie: koniec, odmowa. Patrzę na niego wielkimi oczami. A on na to: "Oh, sorry, sorry" i zabiera paszport. Ufff! Moje szczęście nie zna granic. #wiza #J1Visa