Londyńskie metro, London Underground (LU), czyli „Underground” (podziemna), jak nazywają je londyńczycy, lub „Tube” („rura”) ze względu na kształt większości głębokich tuneli, powstało w 1863 roku. Dziś londyńskie metro obejmuje 275 stacji, 11 linii i ponad 408 km torów; dzienny przepływ pasażerów w londyńskim metrze wynosi ponad 3 miliony osób.
BILET TRZEBA KUPIĆ OBOWIĄZKOWO!!!
Godziny pracy i strefy
Londyn jest podzielony na 6 stref, Zone 1 i Zone 2 obejmują centrum Londynu, Zone 6 – obrzeża miasta. Londyńskie metro działa od 5:00 rano do 00:00 w nocy, od poniedziałku do niedzieli.
Dla przeciętnego turysty wystarczy bilet na 2 strefy.
Koszt przejazdu
Koszt przejazdu metrem zależy od strefy i jest tańszy z kartą Oyster lub Travelcard. Na przykład koszt papierowego biletu na jeden przejazd (cash single fare) w Zone 1-2 to £4, z Oyster – £1.80. Jeśli znajdziesz się w Zone 3, a bilet jest kupiony tylko na Zone 1-2, zawsze można dopłacić różnicę. Istnieją również zniżki dla różnych kategorii pasażerów – studentów, dzieci, osób niepełnosprawnych i seniorów. Informacje o kosztach przejazdu metrem można znaleźć na stronie Transport for London. Swoją drogą, dla naszej szkoły też dają 30% zniżki, ale przeczytałam o tym dopiero ostatniego dnia)
Bilety papierowe, Travelcard i Oyster można kupić w kasie lub automacie na każdej stacji metra. Płatność jest możliwa zarówno gotówką, jak i kartą bankową. Ale jeśli płacisz zagraniczną kartą (dotyczy to nie tylko metra), pobierają bardzo wysoki procent.
Metro jest najszybszym środkiem transportu w Londynie, ale mimo to w metrze często zdarzają się opóźnienia, linie są remontowane i zamykane na pewien czas. Aby tego uniknąć, zawsze warto zaplanować swoją trasę, zwłaszcza w weekendy.
Poruszanie się autobusem jest nieco trudniejsze. Mają bardzo skomplikowany rozkład i trasy, trzeba robić kilka przesiadek. Ale jeśli masz czas, można pojeździć po Londynie, warto)
