Vizem reddedildi ve ne hissettim biliyor musunuz? Hiçbir şey. Sanki ne olduğunu hemen anlamamışım gibiydi. Ancak bir saat sonra içimde acı bir his uyandı. Yaz hayallerimin sona erdiğini idrak etmeye başladım.

Red cevapları çoktu, belki de bu yüzden reddedilmeye hazırlıklıydım, sakindim ve konsolosla korkmadan, sakin bir şekilde konuştum. Benimle ve hayallerimle zerre kadar ilgilenmediğini fark ettim. Ama onu suçlayamazsınız, orada benden başka o kadar çok öğrenci vardı ki, her birini düşünse muhtemelen kafası patlardı.

Bana sadece 4 soru sordu: ismim, nereli olduğum, üniversiteye ne zaman başladığım, Amerika'dan döndüğümde ne yapacağım.

Tüm soruları cevapladım. Tüm belgelerim yanımdaydı. Ama onları sormadı bile.

Birkaç gün geçti ve hala alışkanlıktan "üniversiteyi bitirince ve bir ay sonra, ah evet, ben..." diye düşünüyorum ve kendimi kötü hissediyorum. Umarım bunu yaşamak zorunda kalmazsınız.

Büyükelçilik mi? O basit, ama sonrası...

İyi şanslar.