Ուուուֆ... Ինչ ցուրտ էր 2007 թվականի մարտ ամսվա այդ օրը Մոսկվայում... Քսյուխայի քույրն արդեն սպասում էր մեզ հարթակում... Ահա մենք դողում ենք մետրոյում, անքուն (գնացքը ժամանել էր 7:00-ին) եւ սառած։ Նովինսկի բուլվար... Մենք լվանում ենք Օքսանկայի «մարտական» դիմահարդարումը, այլապես դեսպանատան ամերիկացի հորեղբայրներն ու մորաքույրները թույլ չեն տա նման շքեղ ռուս աղջկան մեկնել Ամերիկա))) Իսկ առհասարակ՝ համեստությունը զարդարում է))))) Մեզ տվեցին մեր աշխատանքային առաջարկներով (offer) ծրարները!! Աստված իմ!! Մենք վերջապես տեսանք, թե ինչ ենք աշխատելու!!!! Մակդոնալդսում աշխատելը երկրագնդի ամենաանշնորհակալ գործն է... Սպասում ենք մեր հերթին՝ մտնելու այդ սրբությունների սրբոցը... ԱՄՆ դեսպանատուն... ԼԱՎ՝ անձնագրային հսկողությունն անցանք... ուֆ... ԼԱՎ՝ մետաղորոնիչներն անցանք... ուֆ... ԼԱՎ՝ չանցավ... Բջջային հեռախոսը դեսպանատան շենք մտցնելը խստիվ արգելված է, օրիորդ!!! Լավ, խնդիր չկա! Միայն թե հետո չմոռանամ վերցնել))... Եվս մեկ մետաղորոնիչ՝ լրացնում ենք թղթերը՝ մատնահետքեր՝ ԱԱԱԱԱ!! Ահա այն! Հիմա ամեն ինչ կկատարվի!! Դե... անկեղծ ասած, ռոմանագերմանական բանասիրության ֆակուլտետի ուսանողուհու համար ամոթ կլիներ վախենալ հյուպատոսի հետ խոսելուց... Այդ պատճառով ես չէի վախենում... Գրեթե)))

-HAVE A GOOD SUMMER IN AMERICA!

-THANK U!HAVE A GOOD DAY!BYE!

ԵՍ ՍՏԱՑԱ ՎԻԶԱՆ!!ԱՅՈՈՈՈՈՈՈՈ!!ՀԻՄԱ ԻՆՁ ՍՊԱՍՈՒՄ Է ԻՄ ԿՅԱՆՔԻ ԱՄԵՆԱՀԻՇԱՐԺԱՆ ԱՄԱՌԸ!!!(ԱՅՆ ԺԱՆԱՆԱԿ ԵՍ ՆՈՒՅՆԻՍԿ ՉԷԻ ՊԱՏԿԵՐԱՑՆՈՒՄ, ԹԵ ՈՐՔԱՆ ԱՅՆ ԱՅԴՊԻՍԻՆ ԿԴԱՌՆԱ)